SKARGA MIESZKAŃCÓW PRZEPADŁA

Ciało mężczyzny i jego psa przez ponad dwa tygodnie w upale pozostawało w mieszkaniu komunalnym. Mieszkańcy budynku mieli poważne zastrzeżenia do działań Miejskiego Zarządu Nieruchomości i złożyli skargę na dyrektora jednostki. Kiedy sprawa trafiła przed Radę Miejską w Świdnicy, projekt uznający skargę za zasadną został odrzucony. Tak w praktyce wyglądało jedno z najważniejszych społecznie głosowań XXIX sesji – i jedno z głosowań pokazujących, jak funkcjonuje nowy układ sił w świdnickiej radzie. Mieszkańcy się nie liczyli.

Po politycznym przetasowaniu i nawiązaniu współpracy środowiska prezydent Beaty Moskal-Słaniewskiej z częścią radnych Koalicji Obywatelskiej nowa większość ma realny wpływ na to, jakie decyzje zapadają w Radzie Miejskiej.

XXIX sesja dostarczyła kolejnych przykładów.

ŚMIERĆ CZŁOWIEKA, SKARGA MIESZKAŃCÓW I GŁOSOWANIE RADNYCH

To nie była skarga dotycząca źle przyciętego drzewa czy dziury w chodniku.

Dotyczyła dramatycznej sytuacji w budynku, w którym w upalnym czerwcu zmarł najemca mieszkania gminnego. Jego ciało oraz ciało psa przez ponad dwa tygodnie pozostawały w lokalu. Mieszkańcy wspólnoty zarzucali MZN niewłaściwe działania i brak oczekiwanej reakcji.

Sprawa znalazła swój finał na sesji.

Radni głosowali nad projektem uchwały uznającym skargę na działalność dyrektora MZN za zasadną.

Wynik?

1 głos za. 9 przeciw. 7 radnych wstrzymało się od głosu. 3 obecnych nie głosowało.

Projekt upadł

Warto zapamiętać nie tylko wynik, ale także przedmiot tego głosowania. Za numerem uchwały i tabelką z nazwiskami stała bowiem bardzo konkretna sprawa mieszkańców, którzy zwrócili się do rady o ocenę działania miejskiej jednostki.

I właśnie wtedy radni musieli zdecydować, czy podzielają argumenty przemawiające za uznaniem ich skargi za zasadną.

Nie podzielili.

SKARGA NA JOANNĘ GADZIŃSKĄ? TU WIĘKSZOŚĆ BYŁA ZDECYDOWANA

Na tej samej sesji pojawiła się również skarga na Joannę Gadzińską, przewodniczącą Komisji Skarg, Wniosków i Petycji.

Skarżący postawił poważne zarzuty dotyczące sposobu działania komisji. Wskazywał m.in. na treść protokołu z jej posiedzenia, sposób przedstawiania materiałów radnym, nierówne – w jego ocenie – traktowanie stron oraz sposób prowadzenia postępowania.

Podkreślmy: są to zarzuty sformułowane przez skarżącego, a nie prawomocnie stwierdzone nieprawidłowości.

Kiedy jednak przyszło do głosowania nad projektem uznającym tę skargę za bezzasadną, większość była zdecydowana.

13 radnych było za uznaniem skargi za bezzasadną. Tylko jedna osoba zagłosowała przeciw.

Kontrast pomiędzy tymi dwoma głosowaniami trudno przeoczyć.

W pierwszym przypadku mieszkańcy przyszli ze skargą dotyczącą funkcjonowania miejskiej jednostki w sprawie, której tłem była śmierć człowieka i ponad dwa tygodnie oczekiwania na zajęcie się zwłokami w mieszkaniu.

Projekt uznania ich skargi za zasadną – przepadł.

W drugim przypadku przedmiotem skargi była przewodnicząca jednej z komisji Rady Miejskiej.

Projekt uznający skargę za bezzasadną otrzymał 13 głosów za.

NOWA WIĘKSZOŚĆ JUŻ NIE TYLKO NA PAPIERZE

Nowy układ polityczny w Świdnicy przestał być kwestią deklaracji, konferencji i politycznych rozmów.

Teraz można obserwować go przy podnoszeniu rąk i na imiennych wydrukach głosowań.

A te są znacznie bardziej wymowne niż jakiekolwiek zapewnienia o niezależności.

Bo mieszkańcy nie muszą wierzyć ani władzy, ani jej krytykom.

Wystarczy, że sprawdzą, kto i jak głosował.

Grafika satyryczna wygenerowana przez AI. Nie przedstawia rzeczywistego przebiegu sesji.